Een bezoeker blogt: David De Pooter

Turbo Lusavuvu Makaya, L’évangile du Congo, 2013 (c) Steven Decroos

“Lusavuvu Makaya en zijn collega-schilders zijn autodidacten die het schildersvak op straat leerden en de mosterd haalden bij twee andere beeldvormen die geweldig populair zijn in Kinshasa: stripverhalen en reclameschilderingen. ‘L’évangile du Congo’ kun je makkelijk opvatten als een collage van stripbeelden, waarin een zwarte christusfiguur omringd wordt door al het onheil dat Congo door haar blanke bezetters werd aangedaan. De kerstening als het ultieme symbool voor de rampspoed van de kolonisatie. En net zoals het stripverhaal combineren de meeste populaire schilderijen tekst en beeld. ‘Spectacle au village’ van Chéri Samba laat zien dat verschillende taalstijlen gewoon door elkaar gebruikt kunnen worden, een mooie manier om aan te geven dat het dorpsfeest iedereen bij elkaar brengt: jong en oud, arm en rijk.”

“De aantrekkingskracht van de Congolese volksschilderkunst op een westers publiek zit ‘m zeker in de speelse, humoristische manier waarop de schilders verslag uitbrengen van wat de gewone man in de straten van Kinshasa bezighoudt. Elk doek vertelt een heel verhaal met duidelijk afgelijnde, wat karikaturale figuren. De vrolijke naïviteit die ze uitstralen staat vaak in schril contrast met de ernst van het gebrachte thema. Maar het boeiendst aan deze schilderstijl is wel dat het beeld primeert op het object, het immateriële op het materiële. Een werk is immers pas geslaagd als het een discussie op gang brengt. Voor deze Congolese kunstenaars kan een schilderij nooit een statussymbool zijn, een werk dat niet aanzet tot reflectie of debat is gewoon een object als een ander.”

Lees de volledige post van David De Pooter hier.

Theatrale rondleidingen door Action Zoo Humain op 2 augustus 2018

Philip Aguirre y Otegui, Speaker’s Corner, 2001 (Collectie Mu.ZEE – langdurige bruikleen Ministerie van de Vlaamse Gemeenschap)

Action Zoo Humain spoelt deze zomer aan in Oostende! Tijdens Theater Aan Zee spelen Chokri Ben Chikha en zijn gezelschap hun nieuwste voorstelling ‘Amnestie’ en organiseren ze theatrale rondleidingen doorheen de tentoonstelling ‘Een gesprek tussen collecties uit Kinshasa en Oostende’ in Mu.ZEE.

Action Zoo Humain neemt je mee op sleeptouw langs de kunstwerken. Wie is de anonieme privéverzamelaar? Waarom verzamelde hij kunstwerken van de ‘Kinois’? En wat vinden Congolezen daar zelf van? Deze  performatieve rondleiding poogt de geografische en culturele afstand tussen de kunstenaars en bezoekers in Oostende en Kinshasa te overbruggen.

Met: Chokri Ben Chikha, Geneviève Galo, Gert Jochems en Erik-Ward Geerlings

 

“De ontvoeringsindustrie draait zolang eraan wordt verdiend en zolang er opdrachtgevers zijn. De internationale kunstmaffia is daar een van. Kunsthandel is een duister domein in het economische veld. Er is niet zoiets als een vrije markt. Kunst wisselt meestal veel vaker van eigenaar door manipulatie en roof dan door verkoop.”

“Congolese kunst is verreweg superieur, omdat daar een emotionaliteit in zit.
Een spiritualiteit en expressiviteit, een schreeuw van de natuur.
Ergens leven die Afrikanen toch nog dichterbij de natuur, zo dichtbij als u en ik niet kunnen komen. Toch, Geneviève?”

 

Interviews door Sinzo Aanza: #6 Sim Simaro

Tentoonstellingszicht ‘Een gesprek tussen collecties uit Kinshasa en Oostende’ (episode 1): Sim Simaro & Jef Geys (c) Kristien Daem

Sinzo Aanza is cocurator van de tentoonstelling ‘Een gesprek tussen collecties uit Kinshasa en Oostende’. Hij interviewde acht kunstenaars die leven en werken Kinshasa en wiens werk in langdurige bruikleen in Mu.ZEE aanwezig is. De gesprekken gaan voornamelijk (gedeeltelijk) door in het Lingala omdat dit de kunstenaars toelaat op een vrijere manier te spreken over hun werk. Voor de vertaling werkt Mu.ZEE samen met Universiteit Gent. De acht interviews zullen allemaal beschikbaar worden gemaakt via deze blog.

# 6: Sim Simaro

English:

0:00-0:03        I’ll introduce myself:
0:03-0:08        Nsingi Ndosimao Simon
0:08-0:11        Alias: ‘Sim Simaro’,
0:11-0:13        ‘The Prophet of Popular Painting’.
0:13-0:16        That’s my slogan.
0:17-0:20        I practice popular painting.
0:20-0:22        I’m one of the great
0:23:0-26        popular painters from Congo.
0:27-0:29        Because popular painting began…
0:30-0:33        It began a long time ago,
0:34-0:36        in the time of our grandparents.
0:37-0:38        But it was not well known.
0:39-0:41        If it is well known today,
0:42-0:44        then it is thanks to us.
0:45-0:47        Today, people know that
0:47-0:49        popular painting exists.
0:50-0:52        And that is thanks to me.
0:52-0:54        I can list the colleagues with whom
0:54-0:55        I started popular painting
0:55-0:57        here in Kinshasa.
0:58-0:59        I am one of them.
0:59-1:00        There is also Chéri Samba,
1:00-1:02        Chéri Benga,
1:03-1:06        Bodo, Ange Kumbi…
1:08-1:12        And also Chéri Chérin.
1:12-1:13        Even though he is younger than us.
1:14-1:17        And a few more who came after us.
1:18-1:19        People like Matshuela.
1:20-1:21        There are literally too many of us
1:21-1:22        to list.
1:23-1:24        Sinzi is another one.
1:25-1:28        We are the ones who started popular painting,
1:29-1:30        as it is known today
1:31-1:33        in Kinshasa, and the whole world.
1:34-1:38        We are the professionals in this kind of painting.
1:40-1:42        As far as my work is concerned…
1:42-1:44        When I left school
1:44-1:46        I could not find work.
1:47-1:49        I didn’t know what to do.
1:49-1:51        But I said to myself that I
1:51-1:53        was actually good at drawing.
1:53-1:55        From when I was little, at school,
1:55-1:57        I was good at drawing.
1:58-2:00        I thought, ‘I have no work
2:01-2:04        but I am good at drawing’.
2:05-2:07        We were eating somewhere
2:07-2:08        on Avenue Bokasa
2:09-2:13        and I saw the writing, ‘Artista Pintor’.
2:13-2:17        Artista Pintor is a man who
2:17-2:20        makes murals.
2:21-2:23        He decorates signs.
2:24-2:27        I told him that I was also good at drawing
2:28-2:30        and asked him if
2:30-2:34        I could be his apprentice
2:34-2:38        in order to build a future for myself.
2:39-2:43        He said that I could certainly come
2:43-2:45        and learn something from him.
2:45-2:48        So I helped him, for example,
2:48-2:50        at the textile manufacturer Utex Africa.
2:50-2:53        Sometimes we worked nights
2:53-2:54        and I came to the studio during the day.
2:54-2:56        I followed him everywhere he went to decorate walls
2:56-2:58        or went to make stamps.
2:58-3:01        Or illuminated signs.
3:03-3:07        So I already made sketches for him,
3:07-3:11        of animals, of dilemmas, of the mermaid …
3:12-3:14        I did that for a year.
3:15-3:17        Then his business went bust.
3:18-3:20        I didn’t want to stay idle.
3:21-3:22        So I built a shed.
3:22-3:25        And on the wall I painted a drawing
3:26-3:28        of myself as a needy person,
3:29-3:33        begging for charity.
3:34-3:35        Many people came to ask,
3:35-3:38        ‘Where does that poor wretch come from…?’
3:38-3:41        So many people came
3:42-3:43        that it became bothersome.
3:44-3:46        Many young people from Kingasani
3:47-3:48        also begged me:
3:48-3:50        ‘Give me the mermaid’s powers!’
3:50-3:52        I said, ‘But I don’t have them!’
3:52-3:54        ‘They’re just drawings.’
3:54-3:56        For me the mermaid is just beautiful to draw.
3:57-3:59        It’s a beautiful girl, that’s all.
3:59-4:01        That’s the only reason why I draw her so often.
4:02-4:03        But I don’t have her magic powers.
4:04-4:06        The women from the street
4:07-4:09        come and help me with their beauty
4:09-4:10        to draw the mermaid.
4:10-4:12        In a positive sense.
4:12-4:14         As regards my work…
4:15-4:17        I mainly work with oil on canvas.
4:17-4:19        And acrylics.
4:19-4:21        That is my technique.
4:21-4:24        Sometimes one part in oil paint and another in acrylic
4:24-4:26        but always on canvas.
4:29-4:33        I really love everyday themes.
4:33-4:35        So a variety of themes.
4:36-4:38        Markets, for example.
4:39-4:40        There are always lots of people there.
4:41-4:44        Like one of my drawings that’s now being exhibited.
4:44-4:46        ‘The atmosphere at Kinshasa’s central market’
4:47-4:49        I often draw the bustling scene
4:49-4:51        on the central market in Kinshasa.
4:52-4:54        The beautiful things that
4:55-4:56        people buy and sell.
4:57-4:59        And then a thief that is stealing there!
5:00-5:03        Before he steals, he prays to God.
5:04-5:06        ‘God, help me.’
5:06-5:07        ‘I’m about to steal.’
5:07-5:12        ‘Help me and I will donate part of it to the priest.’
5:13-5:17        So thieves who pray when they steal.
5:18-5:23        I don’t know if God actually helps thieves.
5:24-5:25        Because God is great.
5:25-5:29        Does he actually allow that?
5:30-5:36        But I draw that, because I see them doing it.
5:37-5:39        I often draw animals too.
5:40-5:46        Like in my work ‘Animal Football’.
5:47-5:50        I enjoy that.
5:50-5:53        So I make the animals play football.
5:54-5:56        I give it the title:
5:56-5:58        ‘The rules have to be amended.’
5:59-6:00        Because the arbitration doesn’t always run smoothly.
6:02-6:04        The referee is only human.
6:04-6:06        He has his feelings.
6:07-6:08        In some cases I don’t agree with him.
6:09-6:10        It would be better if the referee was electronic
6:10-6:12        or a robot.
6:13-6:15        With a human, the feelings are too dominant.
6:16-6:18        He can wrongly whistle for offside.
6:18-6:19        That’s why I have created that work.
6:20-6:24        So that is what I, Sim Simaro,
6:24-6:26        can briefly say today.
6:27-6:29        If you can come again
6:29-6:30        I’ll tell you the rest.

Boekclub ‘Wanneer we spreken over kolonisatie’

Een fotoverslag van de boekclub ‘Wanneer we spreken over kolonisatie’ in Mu.ZEE op 30 juni 2018:

Boekclub ‘Wanneer we spreken over kolonisatie’ op 30 juni 2018 in Mu.ZEE met Laura Nsengiyumva, Emmanuel Iyamu, Sandrine Ekofo, Seckou Ouologuem en Mohamed Barrie.

Bekijk vanaf 14 augustus 2018 in Mu.ZEE de integrale opname van de boekclub of klik hier:

Heb je de activiteit in Mu.ZEE gemist? Framer Framed organiseert op 26 juli 2018 een vervolg op deze boekclub met schrijver Heleen Debeuckelaere en kunstenaar Quinsy Gario. Meer info: https://framerframed.nl/projecten/wanneer-we-spreken-kolonisatie/

Interviews door Sinzo Aanza: #5 Chéri Benga

Tentoonstellingszicht ‘Een gesprek tussen collecties uit Kinshasa en Oostende’ (episode 1): Chéri Benga (c) Kristien Daem

Sinzo Aanza is cocurator van de tentoonstelling ‘Een gesprek tussen collecties uit Kinshasa en Oostende’. Hij interviewde acht kunstenaars die leven en werken Kinshasa en wiens werk in langdurige bruikleen in Mu.ZEE aanwezig is. De gesprekken gaan voornamelijk (gedeeltelijk) door in het Lingala omdat dit de kunstenaars toelaat op een vrijere manier te spreken over hun werk. Voor de vertaling werkt Mu.ZEE samen met Universiteit Gent. De acht interviews zullen allemaal beschikbaar worden gemaakt via deze blog.

# 5: Chéri Benga

English:

00:06               My name is Chéri Benga, I’m a painter 00:10/
00:12               I’ve been in this profession a long time 00:15
00:16               It’s already been thirty-five years 00:20/
00:21               since I started doing this professionally 00:22/
00:23               I’m self-taught 00:25
00:26               The work that I make 00:27
00:27               isn’t something that I learned at school 00:28/
00:30               At school, I followed other subjects 00:34/
00:35               But to become a painter 00:36
00:37               I consulted the elders 00:39
00:40               in order to learn from them 00:41
00:42               how to make the paint solution  00:46
0046:               and how to develop the drawing. 00:51/
00:54               I learnt everything from the elders in 1977. 01:01/
01:02               I went to study with someone who was more experienced. 01:03
01:03               His name was … 01:05
01:05               … on his panel he wrote Publi-Kubama 01:10
01:10               the ‘Publi’ stands for publicity. 01:12
01:13               He was an advertiser 01:14/
01:15               who didn’t make drawings 01:16
01:16               but publicity. 01:17
01:17               Advertising murals, stamps 01:20
01:21               portraits and silkscreens. 01:25/
01:26               Since then, 01:27
01:27               I’ve been developing 01:32
01:33               my own art 01:34
01:35               Even when I reached the same level, … 01:38
01:39               I still continued to work with these artists 01:41
01:42               but I was talented 01:42
01:43               and the best draughtman in the workshop. 01:51/
01:54               I then learned 01:57
01:57               the techniques of advertising murals, 01:58
01:59               silkscreen printing 02:02
02:04               and how to make stamps. 02: 06 /
02:07               That’s why, after three years, 02:11
02:12               I was able to set up my own studio. 02:13
02:14               This was in… 1979. 02:19
02:20               I started my own studio in 1979. 02:23
02:23               Back then, we were called naive painters. 02:28
02:29               Street painters, so not real painters. 02: 36 /
02:37               But around that time,
Badibanga Nemwina, 02:40
02:40               an art critic, 02:41
02:42               convinced us, 02:44
02:44               the popular painters, 02:46
02:46               to have an art exhibition. 02:48
02:49               So that we’d be recognised 02:50
02:50               as painters. 02: 52/
02:52               The exhibition was a great success 02:56
02:57               and the value of our work 02:58
02:58               and of us, as painters, became clear. 03: 01/
03:02               Now even the academics recognise 03:07
03:07               us as visual artists 03:09
03:10               We are all visual artists 03:12
03:12               and recognised as masters. 03:17
03:18               As artists, we work without problems 03:19
03:19               We can now assert ourselves 03: 21/
03:23               We quietly practice our profession 03:26
03:27               and thanks to God 03:29
03:29               we continue, to this very day, 03:31
03:31               to participate in exhibitions abroad. 03: 33/
03:37               We make our work here 03:39
03:40               but our clients are often foreigners 03:44
03:44               as are the collectors. 03:46
03:47               Only the whites appreciate 03:48
03:48               the value of our paintings. 03: 50/
03:51               Locally, it’s more difficult. 03: 53/
03:53               In the beginning, we sold to local clients 04:01
04:01               but at very low prices. 04:04
04:05               The white clients 04:06
04:06               have really valorised our works. 4:08
04:09               We now sell them at higher prices, 04: 11/
04:12               to the extent that 04:13
04:13               Congolese paintings are bought up 04:20
04:21               and resold to whites. 04:23/
04:24               This is why there are almost no paintings left 04:27
04:27                in the houses around here. 04:29
04:30                  Intermediaries purchase them 04:36
04:36               to resell them to whites. 04:37/
04:38               This has helped to elevate our art. 04:41/
04:32               But we’ll sometimes  04:33
04:33               have problems 04:45
04:48               with certain customers. Some customers 04:52
04:55               will suggest working together. 04:57
04:57               But usually we have problems 04:58
04:58               with whites, and especially with collectors. 05:03
05:03               But we always solve these problems. 05:09
05:10               These are our biggest issues. 05:13/
05:14               We occasionally have problems with gallery owners in Europe 05:17
05:18               to whom we send paintings for sale. 05:19
05:20               The money transfer is sometimes a problem. 05:26
05:30               Yet this remains our profession. 05:32
05:32               We certainly can’t give up. 05:33
05:33               We must continue to practice 05:36
05:37               so as to guide and encourage our young people. 05:43
05:43               We must encourage the young people 05:47
05:47               to continue and make progress. 05:49/
05:50               There aren’t many of my colleagues left any more, 05:52
05:52               a lot have already died. 05:53
05:53               But there’s a handful still left. 05:55
05:55               We, the popular painters, 05:56/
05:56               have to persevere 05:58
05:58               so that young people will continue the profession 06:02
06:02               and so that popular art doesn’t disappear 06:06
06:06               and will continue to advance. 06:11
06:12               That’s what I had to say. 06:16

Publicatie ‘Words Matter’

Het Tropenmuseum in Rotterdam stelde op 28 juni 2018 de publicatie ‘Words Matter / Woorden doen ertoe’ voor. Het biedt een handleiding voor het taalgebruik door musea. Het Tropenmuseum ontwikkelde een woordenlijst met uitleg waarom bepaalde woorden gevoelig of discutabel zijn, met voorstellen hoe ermee om te gaan binnen de museumpraktijk. Het boek vormt een pleidooi voor meer inclusieve instituten en kan gezien worden als een ‘tool of empowerment’. Het is geen kant-en-klare lijst met ‘slechte’ of ‘goede’ woorden, maar het wil binnen de sector wel het bewustzijn rond de onderliggende betekenis van sommige woorden aanmoedigen. De makers nodigen lezers uit om aanvullingen te maken en in discussie te gaan.

Je kan de publicatie hier gratis bekijken en downloaden.

Interviews door Sinzo Aanza: #4 Bienvenu Nanga

Tentoonstellingszicht ‘Een gesprek tussen collecties uit Kinshasa en Oostende’ (episode 3): Bienvenu Nanga & Daniel Toya (c) Kristien Daem

Sinzo Aanza is cocurator van de tentoonstelling ‘Een gesprek tussen collecties uit Kinshasa en Oostende’. Hij interviewde acht kunstenaars die leven en werken Kinshasa en wiens werk in langdurige bruikleen in Mu.ZEE aanwezig is. De gesprekken gaan voornamelijk (gedeeltelijk) door in het Lingala omdat dit de kunstenaars toelaat op een vrijere manier te spreken over hun werk. Voor de vertaling werkt Mu.ZEE samen met Universiteit Gent. De acht interviews zullen allemaal beschikbaar worden gemaakt via deze blog.

# 4: Bienvenu Nanga

English:

00:00    My name is Bienvenu Nanga. 00:01
00:02    I am a sculptor and marketeer. 00:04
00:04     I studied sculpture 00:06
00:06     at the Academy of Fine Arts. 00:07
00:07     But I interrupted my studies 00:08
00:08     to learn on the job. 00:09
00:09    So in fact I’m self-taught 00:10
00:11    in sculpture. 00:12/
00:15     In the beginning 00:16
00:16     I worked via recycling. 00:20
00:20     I repaired unused objects. 00:21
00:25    But beyond that 00:27
00:27     I also do many other things: 00:29
00:30     wooden sculptures, 00:32
00:32    different types of sculptures. 00:34
00:35    Through art I give expression 00:36
00:37     to everything that happens in society. 00:38
00:39     I also have many other sources of inspiration. 00:43
00:44     I’m not set in my ways, 00:46
00:46     I always have lots of ideas. 00:52
00:52    I can’t realise them all 00:53
00:54    due to a lack of resources. 00:58
00:59     I have lots of ideas 01:00
01 :00    for making sculptures. 01 :01
01 :01   I draw inspiration from everything, 01 :05
01 :05   wherever I may be: 01 :06
01 :06   in the woods, … I literally work everywhere. 01 :10
01 :10    On wood, on metal, on rubber, and so on. 01 :16
01 :16   Actually I work on everything. 01 :26
01 :28   I also make animated sculptures, 01 :30
01 :31   moving elements. 01 :32
01 :32    That’s what interests me now. 01 :34
01 :34   It’s not yet popular here. 01 :37
01 :37    The Swiss do it often, 01 :40
01 :40    like Jean Tinguely… 01 :44
01 :45    there’s also Panamarenko in Belgium. 01 :50
01 :51   Those sorts of sculptures are what I like making most. 01 :53/
01 :53    There are various ideas in them. 01 :55
01 :55    I have developed a project: 01 :57
01 :57    a concert of robots… 01 :59
01 :59    moving robots perform the concert, 02 :00
02 :00    with me on guitar. 02 :04
02 :05    That is the project 02 :06
02 :06    that I’m soon going to present. 02 :08
02 :08    I still need to find a place for it. 02 :10
02 :10    Another project is called langard. 02 :12
02 :13   Langard is an artistic language 02 :14
02 :14   where moving structures 02 :16
02 :16   are projected onto a wall. 02 :18
02 :18   They move a lot. 02 :20
02 :21   There are lots of projects to realise 02 :22
02 :22   but we don’t have any resources. 02 :28
02 :29   Copyrights are a problem in Congo. 02 :32
02 :33   It is so complicated… 02 :34
02 :34   that we no longer count on it. 02 :41
02 :43   I have made robots to order 02 :46
02 :46   for a French collector, 02 :48
02 :48 André Magnin. 02 :49
02 :49   He ordered robots … 02 :55
02 :57   and UFO’s. 02 :58
02 :58   In the beginning he ordered occasionally, 03 :02
03 :03   then his interest grew. 03 :11
03 :11   Then I had to make robots all the time 03 :12
03 :12   and the orders became more regular, 03 :14
03 :14   up to the point when I even had to decline them. 03 :16
03 :17   And because some of my pupils 03 :19
03 :19   had also learned to make robots 03 :22
03 :23   I avoided competing with them. 03 :25
03 :26   There is more to do than just making robots. 03 :29/
03 :29   But I did find making robots exciting 03 :35
03 :36   and also it was a French commission. 03 :38
03 :40   I did enjoy making robots 03 :41
03 :41   because it kept me active. 03 :42
03 :44   I can make 5 to 10 per week. 03 :48
03 :48    I have made so many. 03 :50
03 :50   Now I make fewer robots 03 :52
03 :52   in order to have more time for other projects, 03 :55
03 :55   not yet executed by others. 03 :59
03 :59   That’s coming. 04 :07
04 :08   I’d like to be able to implement 04 :10
04 :10   all my projects. 04 :15
04 :16   Because I have quite a few in mind. 04 :19
04 :19   But I have no resources to develop them. 04 :21
04 :22   With my own resources I can’t do anything. 04 :29
04 :30   I have many important ideas, 04 :35
04 :35   beautiful projects. 04 :38/
04 :41   It would be better 04 :43
04 :43   if in our country, 04 :47
04 :47   like in other countries, 04 :48
04 :48   exhibitions would be organised. 04 :54
04 :54   We do see exhibitions abroad, 04 :56
04 :56    and that hurts. 05 :01

‘Wanneer we spreken over kolonisatie’: boekclub 30.6.2018

In juni 2018 organiseert Mu.ZEE in samenwerking met het kunstenaarsduo Vesna Faassen en Lukas Verdijk – oftewel publieke acties – een traject rond de publicatie ‘Wanneer we spreken over kolonisatie’ (2017). Dit boek is de eerste Nederlandstalige bundeling van teksten over de kolonisatie geschreven door Congolese historici, opgeleid en werkzaam in de DR Congo. Op 30 juni 2018 analyseren en bespreken vijf Belgische Afro-descendant dekoloniale denkers de teksten uit de publicatie. Deze boekclub is mede samengesteld door Laura Nsengiyumva.

Uit de boekrecensie van De Wereld Morgen (11.3.2018):

“Uit de inleiding van het boek volgende verantwoording: “Nederlandstalige publicaties zijn er van antropologe Bambi Ceuppens en historicus Mathieu Zana Aziza Etambala. Beiden hebben een Congolese achtergrond, wonen in België en zijn actief betrokken in het hedendaagse postkoloniale debat in Vlaanderen. Zij zijn echter niet opgeleid en werkzaam aan een Congolese universiteit.” Voor het overige wordt de hedendaagse geschiedschrijving over Congo nog steeds bepaald door een groep witte Belgische mannen: Filip De Boeck, Lucas Catherine, Jef Geeraerts, Marc Hoogsteyns, Guy Poppe, David van Reybrouck, Marc Reynebeau, Guy Vanthemsche, Peter Verlinden, Rudi Vranckx en Ludo De Witte. Dit boek erkent de waarde van het werk dat deze personen hebben verricht en nog steeds verrichten (maar zijn er ook kritisch over). Toch kunnen de redacteurs van dit boek niet buiten de onaangename vaststelling “dat er in het huidige debat in Vlaanderen geen of nauwelijks plek is voor de Congolese stem”. De gevolgen zijn bekend. Vlamingen weten nog veel minder over het koloniale verleden dan hun Franstalige landgenoten. Er zijn “geen boeken van Congolese historici aanwezig op Vlaamse scholen”.”

“België heeft in feite nog altijd zijn koloniale en postkoloniale verantwoordelijkheid niet erkend. In het onderwijs komt die periode zo goed als niet aan bod. Vraag eender welke jonge Vlaming op straat wat de namen Patrice Lumumba of Mobutu Sese Seko hem/haar zeggen. De onwetendheid is enorm en dat is niet goed. Wie zijn geschiedenis niet kent is gedoemd om ze te herhalen. Hoe degelijk deze historische bijdragen zijn kan de lezer zelf beoordelen. Eén ding staat vast: het wordt dringend tijd dat de Congolese stem over de koloniale en postkoloniale periode wordt gehoord in Vlaanderen. Daar is dit boek een goed startpunt voor.”

Hana Miletic in Mu.ZEE en Wiels

Tentoonstellingszicht ‘Een gesprek tussen collecties uit Kinshasa en Oostende’ (episode 3): Hana Miletic, White linen and acrylic, cream viscose and nylon, 2016 (links) (c) Kristien Daem

Hana Miletic presenteert haar werk tot 12 augustus 2018 in Wiels te Brussel. Het is het resultaat van samenwerkingen met weefateliers en reflectie over zorgzaamheid. In kapitalistische en patriarchale systemen wordt zorgwerk vaak ondergewaardeerd. Door co-creatie en onderzoek naar sociale netwerken, focust Miletic op subjectiviteit en engagement. In het kader hiervan organiseert Wiels ook verschillende activiteiten zoals lezingen, performances, filmvertoningen en workshops.

Meer info

Bloggers van ‘Oostende Ontdekt’ bezoeken Mu.ZEE

In het voorjaar van 2018 startte een groep jongeren met een migratieachtergrond de blog ‘Oostende Ontdekt’ in samenwerking met FMDO. Ze gaan samen de straat op om Oostende en haar inwoners beter te leren kennen. Op 23 mei 2018 brachten de bloggers een bezoekje aan Mu.ZEE. Curator Ilse Roosens gaf hen een rondleiding doorheen de verschillende tentoonstellingen.

Lees hun verslag en bekijk de foto’s op Oostende Ontdekt!